نیروهای امنیتی کویت موفق به شناسایی و بازداشت یک گروه 10 نفره شدند که مسئول جمع آوری حمایت‌های مالی برای داعش در داخل کویت بوده و به صورت غیرقانونی وارد ترکیه شده بودند.

به گزارش ایسنا، روزنامه کویتی الرای در شماره امروز خود به نقل از منابع امنیتی این کشور نوشت: دستگاه امنیتی از مدت‌ها قبل اقدامات مشکوک یک گروه 10 نفره را زیر نظر داشت و آنها را از نزدیک رصد می‌کرد. پس اینکه این گروه از ترکیه بازگشتند و دستگاه امنیتی مطمئن شد در این سفر مبالغی را در اختیار اعضای گروه تروریستی داعش قرار داده‌اند، تحقیقات خود را آغاز کرد و مشخص شد که پاسپورت‌های آنها مهر ورود و خروج کشور ترکیه را ندارد.

منابع امنیتی همچنین افزودند: پس از تحقیقات و بازجویی‌ها مشخص شد که متهمان در کویت برای حمایت از داعش پول جمع می‌کردند وبه شکل غیرقانونی به ترکیه سفر کرده و این مبالغ را در اختیار گروه تروریستی داعش قرار دادند.

    روابط جمهوري اسلامي ايـران و دولت كويت  از نظر زماني  به دو دوره قبل و بعد از پيروزي انقلاب اسـلامي تقسيم مي شود .

الف ـ روابـط دو كشور قبل از انقلاب اسلامي

       پس از اعلام استقلال كويت  ، ايران از جمله اولين كشورهايي بود كه آن را به رسميت شناخت .  با  تاسيس سفارت ايران در كويت در تاريخ 22 دي ماه 1340 ، مناسبات سياسي بين دو كشور رسما  آغاز شد. سفر شيخ صباح الاحمد الجابر الصباح وزير خارجه وقت كويت ( امير فعلي )  به تهران ، اولين سفر يك هيات بلند پايه سياسي پس از برقراري روابط بود كه در تاريخ 7/9/1346 انجام شد . يك ماه بعد يعني در دي ماه 1346 دومين هيات عاليرتبه كويتي به رياست امير اين كشور از تهران ديدار كرد و در پاسخ به اين سفر ، در آبان ماه 1347 محمد رضا پهلوي شاه سابق ايران در راس يك هيات بلند پايه سياسي ـ اقتصادي به كويت سفر نمود . در تاريخ 15/04/1349 نيز وزير خارجه وقت ايران از كويت ديدار كرد.

       مناسبات دو كشور ايران و كويت تا  آذر ماه 1351 با آهنگ رو به رشد ادامه داشت تا آن كه به دنبال حاكميت مجدد ايران بر جزاير سه گانه تنب بزرگ، تنب كوچك و ابوموسي در خليج فارس كه در تاريخ 9/9/1351 محقق گرديد ، روابط دو كشور رو به سردي گذاشت و اين شرايط تا آذر ماه 1352 كه مناسبات دو كشور مجدداْ به حالت عادي بازگشت ، ادامه پيدا كرد . روابط دو كشور تا زمان پيروزي انقلاب اسلامي ايران در بهمن ماه 1357 شاهد تحول خاصي نبوده است .

ب ـ روابط دو كشور بعد از پيروزي انقلاب اسلامي

       روابط ايران و كويت در طول سالهاي بعد از انقلاب اسلامي برخوردار از فراز و نشيب زيادي بوده است . پس از پيروزي انقلاب اسلامي ايران ، دولت كويت با اعزام شيخ صباح الاحمد الصباح وزير خارجه وقت اين كشور ( امير فعلي )  به تهران جهت ديدار با حضرت امام خميني (قدس سره) ، ضمن استقبال از سقوط رژيم شاه ، تشكيل دولت جديد در ايران را تبريك گفته و به رسميت شناخت .

       اما با شروع جنگ تحميلي عراق عليه جمهوري اسلامي ايران در شهريور ماه 1359، دولت كويت در راستاي حمايت سياسي از رژيم عراق ، سفير خود از تهران را فرا خواند ، دولت ايران نيز با اتمام دوره ماموريت اولين سفير جمهوري اسلامي ايران در كويت در سال 1362، روابط ديپلماتيك خود با اين كشور را به سطح كاردار تنزل داد .

       پس از اشغال كويت توسط عراق در تاريخ 2 اوت 1990 ، جمهوري اسلامي ايران با اتخاذ يك موضع دوستانه و خيرخواهانه در همان ساعات اوليه و پيش از كشورهاي عربي و اسلامي منطقه ، اين اقدام را محكوم كرد و در طول دوره اشغال اين كشور نيز ميزبان دهها هزار كويتي كه در نتيجه تجاوز ارتش صدام ، كشورشان را ترك كرده بودند ، گرديد .

در پايان اشغال در سال 1991م نيز متخصصان ايراني بنا به درخواست دولت كويت ، نقش موثري در خاموش كردن چاه هاي مشتعل نفت اين كشور ايفاء كردند . موضع گيري اصولي و دوستانه جمهوري اسلامي ايران در دوران اشغال كويت ، زمينه هاي گسترش مناسبات دو كشور را فراهم ساخت و در پي معرفي سفراي جديد دو كشور ، سطح روابط سياسي فيمابين ارتقاء يافت .

عليرغم فراز و نشيب هاي روابط دو كشور در طول سالهاي گذشته ، در مجموع مناسبات و همكاريهاي دو جانبه در ابعاد گوناگون ، از روند مطلوبي برخوردار بوده و هيئتهاي متعددي در سطوح مختلف ميان دو كشور مبادله شده و اسناد متعددي _ حدود 61 سند _ نيز در زمينه هاي مختلف همكاري بين دو كشور به امضاء رسيده است . ضمن اينكه بيش از يكصد سفر از سوي مقامات دو كشور به تهران و كويت انجام شده است .

       دو كشور در چارچوب سازمان ها ،‌ محافل و مجامع منطقه اي و بين المللي همچون سازمان ملل متحد ، عدم تعهد و كنفرانس اسلامي نيز تشريك مساعي و همكاري خوبي با يكديگر داشته و معمولا از مواضع و پيشنهادات طرف مقابل حمايت مي نمايند.

یک روزنامه کویتی اعلام کرد رژیم صهیونیستی از وجود ژنرال ایرانی در جنوب سوریه کاملاً آگاه بود. او هدف اصلی حمله بود که از طریق رصد یک خط تلفن سوری رهگیری شد.

روزنامه کویتی «الرأی» فاش کرد که رژیم صهیونیستی بخوبی می‌دانست گروهی که در روز یکشنبه (28 دی ) در «قنیطره» واقع در جنوب سوریه هدف قرار داد، چه کسانی بودند و «محمد علی الله دادی» سردار ایرانی را توسط رصد  یک «خط تلفن» سوری رهیابی می‌کرده است.

الرأی افزود: الله‌دادی اواخر سال گذشته (2014) برای بر عهده گرفتن مسئولیت خود به سوریه رفته و در آنجا این خط همراه را دریافت کرده بود. وی به شکل مستمر میان پایگاه‌های مختلف در تردد بود و این اولین بازدید وی از قنیطره نبوده است.

بر اساس این گزارش هدف اصلی حمله رژیم صهیونیستی «جهاد» فرزند «عماد مغنیه» نبوده است بلکه هدف اصلی اسرائیل شهید الله دادی بوده است.

الرأی نوشت: اینکه اسرائیل اعلام کرده است که از وجود ژنرال ایرانی بی‌اطلاع بوده، فریب‌کاری است و در واقع سر خود را زیر برف کرده است.

این منابع افزودند: اسرائیل اعتقاد داشت می‌تواند به صورت مستقیم از مسئولیت فرار کند حتی اگر به شکل مستقیم به آن اعتراف کند زیرا اقدام نظامی او در خاک ایران نبود بلکه در اراضی سوریه اتفاق می‌افتاد که به آن تعرض کرده بود.

این روزنامه کویتی افزود: فرمانده الله‌دادی حدود یک ساعت و نیم قبل از وقوع حمله در قنیطره، دمشق را ترک کرده بود و این مزان کافی بود تا کمیته امنیتی اسرائیل کاملا آگاه شود چه کسانی در گروه هدف قرار داده شده، هستند. بنابراین اعتقاد رایج در محافل ایران آن است که فرار اسرائیل از مسئولیتش در این قضیه را نباید جدی گرفت.

منابع یاد شده در ادامه گفت‌وگو با روزنامه الرای کویت ادامه گفتند: ایران خوب می‌داند که فعلا امکان ندارد به صورت یک حمله متقابل پاسخ اسرائیل را بدهد و بهتر آن است که دوراندیشانه عمل کند. به این معنا که ایران ابتدا استحکامات خود را در طول نوار «جبل الشیخ» و قلمون و کوه‌های الشرقیه (به عنوان سلاح راهبردی‌اش که خارج از دسترس اسرائیل است) تا قنیطره و جولان را افزایش می‌دهد، مناطقی که مکان عملیات مقدماتی برای مقاومت و حزب‌الله هستند.

الرأی افزود: در ماه می 2104 از روی کار آمدن «حزب الله سوریه» منتشر کردیم . گروهی که اعلام کردیم تمام اعضای آن سوری هستند . این گروه برای وظایف محدود شکل گرفت و قصد نداشت جای هیچ نیروی دیگری را بگیرد بلکه برای اقدامات محرمانه و به شکل جنگ چریکی تشکیل شد.

بر اساس تقویم منابع نزدیک به «محور بازدارنده» آنچه در قنیطره اتفاق افتاد آنطور که برخی اعتقاد دارند کاری سطحی نبود بلکه اسرائیل به خوبی می‌فهمد حزب‌الله خط عملیاتی «الناقوره- قنیطره- جولان» را یک خط عملیاتی واحد می‌داند و انجام عملیات «حزب الله سوریه» حتمی است و فقط مسأله زمان مطرح است.

الرأی سپس اعلام کرد اینکه پس از حمله اسرائیل به گروه مذکور در قنیطره، نیروهای حزب‌الله سوریه در طول مرزها مستقر نشدند دلیلش آن بود که هنوز معارضان مسلح سوریه در طول مرزهای سوری-اسرائیلی هستند و نظام سوریه و متحدان آن می‌دانند رهایی از آنها آسان نیست و به یک یا دو سال و یا بیشتر زمان نیاز دارد.

در حمله روز یکشنبه علاوه بر جهاد مغنیه و شهید الله دادی، 5 عضو دیگر حزب‌الله نیز به شهادت رسیدند.